Behalve van de mooie steden, de witte dorpjes tussen de olijfboomgaarden, de prachtige Moorse architectuur en van elkaar, genoten we ook culinair. Feestelijk maal op kerstavond in de Juderia van Cordoba, tapas in een café of een heerlijk broodje met zachte ham of pittige kaas op een stoeprand in de zon.
Kerststallen waren er in overvloed; in veel kerken, in openbare gebouwen of op de hoedenplank van een auto zagen we hele landschappen met geboortegrot, velden van Bethlehem en andere delen van het kerstverhaal, aangevuld met taferelen van oude ambachten. Zelfs een patisserie in Sevilla had zijn best gedaan: Bethlehem in chocolade!
Oliebollen en appelbeignets gingen onze neus
voorbij dit jaar. Geen probleem, churros y chocolate waren een prima alternatief. Goed tip, Lia Z.! Churros zijn gefrituurde deegslierten die je lekker in je koffie (Spanjaarden drinken die bij voorkeur met veel gekookte melk) kunt soppen of, beter nog, kunt dopen in een kopje warme chocolade. Eind december en dan lekker buiten aan de bar van Meine's favoriete kroegje aan de Plaza Duque de la Victoria in Sevilla.
En als dan eindelijk de klok twaalf slagen slaat en we van het oude in het nieuwe jaar stappen moeten we volgens de traditie bij elke slag een druif eten. Daar stonden we dan, startklaar met ons trosje druiven op de Puente de Triana (Sevilla). Het was bijna uitgestorven op straat, er was geen klok te horen en hier en daar werd er een vuurpijltje de lucht in geschoten. Maar goed, samen hadden we het gezellig!
De druiventraditie zagen we terug bij de banketbakker om de hoek; een soort soezengebak in de vorm van een druiventros, gevuld met room.
